فرق اثبات و تایید را نمی فهمم.اولا ابطال پذیری تجربی معیاری برای تمییز نهادن میان نظریه علمی از غیر علمی است و البته میلاد عزیز باید توجه داشته باشد که علمی بودن هیچ گونه ارزشی را برای یک نظریه به بار نمی آورد و گذاشتن حمل لفظ بی معنا وبی ارزش بر گزاره های غیر علمی به دلیل آنکه سخنی غیر علمی است خود را نقض می کند.و ثانیا خدمت روشنفکر ثانی اینکه یک نظریه کاملا علمی است و یا غیر علمی موضوعی است که به نحو پسینی به دست می آید ونه پیشینی،اینکه نظریه ای را از پیش علمی بدانید دیگر نیازی به جستجوی معیار علم از غیر ندارید. شما از قبل نتیجه خود را گرفته ای.ودر ضمن تایید گرفتن یک نظریه یا سرفراز آمدن از بوته نقد اساسا ربطی به علمی بودن نظریه در نزد پوپر ندارد.نظریه می تواند علمی ولی ابطال شده باشد(چنین تفکری نتیجه این توهم است که غالبا علمی با صادق یکی گرفته می شود).
ثالث آنکه با علم مرتبط بودن برای یک نظریه،مجوز ورود به علم را صادر نمی کند. مانند علیت که کاملا مابعدالطبعیی است ولی اساس علم بر آن به سر می برد.در خصوص قانون اول هم من نمی فهمم که چگونه ابطال پذیر نیست(اگر نیرویی بر شی در خلا وارد آوریم تا بی نهایت می رود)که در آن صورت که خلا احراز شود ولی شی باز ایستد قانون باطل می گردد یعنی نظریه شرایطی را برای ابطال خود پیشنهاد می کند. اینکه همواره صادق بوده این نتیجه را نمی دهد که ابطال پذیر نیست.

فکر میکنم که شرح مطلب به قدر کفایت رفت.